شش ثبات اصلی نساجی

۱. ثبات نوری

ثبات نوری به میزان تغییر رنگ پارچه‌های رنگی در اثر نور خورشید اشاره دارد. روش آزمایش می‌تواند قرار گرفتن در معرض آفتاب یا قرار گرفتن در معرض نور روز توسط دستگاه باشد. میزان رنگ‌پریدگی نمونه پس از قرار گرفتن در معرض نور با نمونه رنگ استاندارد مقایسه می‌شود. این میزان به 8 سطح تقسیم می‌شود که 8 بهترین و 1 بدترین است. پارچه‌هایی که ثبات نوری ضعیفی دارند نباید مدت طولانی در معرض آفتاب قرار گیرند و باید در مکانی با تهویه مناسب قرار داده شوند تا در سایه خشک شوند.

2. ثبات سایشی

ثبات سایشی به میزان تغییر رنگ پارچه‌های رنگ‌شده پس از مالش اشاره دارد که می‌توان آن را به مالش خشک و مالش مرطوب تقسیم کرد. ثبات سایشی بر اساس میزان لکه‌دار شدن پارچه سفید ارزیابی می‌شود و به 5 سطح (1 تا 5) تقسیم می‌شود. هرچه مقدار آن بزرگتر باشد، ثبات سایشی بهتر است. عمر مفید پارچه‌هایی که ثبات سایشی ضعیفی دارند، محدود است.

۳. ثبات شستشویی

ثبات شستشو یا صابونی شدن به میزان تغییر رنگ پارچه‌های رنگ‌شده پس از شستشو با مایع شستشو اشاره دارد. معمولاً از کارت نمونه درجه‌بندی‌شده خاکستری به عنوان استاندارد ارزیابی استفاده می‌شود، یعنی تفاوت رنگ بین نمونه اصلی و نمونه رنگ‌پریده برای قضاوت استفاده می‌شود. ثبات شستشو به 5 درجه تقسیم می‌شود، درجه 5 بهترین و درجه 1 بدترین است. پارچه‌هایی که ثبات شستشوی ضعیفی دارند باید خشک‌شویی شوند. اگر با آب شسته می‌شوند، باید به شرایط شستشو توجه بیشتری شود، مثلاً دمای شستشو نباید خیلی بالا باشد و زمان نباید خیلی طولانی باشد.

۴. ثبات اتو

ثبات اتو به میزان تغییر رنگ یا رنگ پریدگی پارچه‌های رنگ‌شده در حین اتو کردن اشاره دارد. میزان تغییر رنگ و رنگ پریدگی با لکه‌دار شدن همزمان پارچه‌های دیگر توسط اتو ارزیابی می‌شود. ثبات اتو به درجه‌های ۱ تا ۵ تقسیم می‌شود که درجه ۵ بهترین و درجه ۱ بدترین درجه است. هنگام آزمایش ثبات اتو پارچه‌های مختلف، باید دمای اتوی مورد استفاده برای آزمایش انتخاب شود.

5. ثبات تعریق

ثبات تعریق به میزان تغییر رنگ پارچه‌های رنگ‌شده پس از غوطه‌ور شدن در عرق اشاره دارد. ثبات تعریق با ترکیب عرق تهیه‌شده به روش مصنوعی یکسان نیست، بنابراین معمولاً علاوه بر اندازه‌گیری جداگانه، در ترکیب با سایر ثبات‌های رنگ ارزیابی می‌شود. ثبات تعریق به درجه‌های ۱ تا ۵ تقسیم می‌شود که هرچه مقدار آن بزرگتر باشد، بهتر است.

6. ثبات تصعید

ثبات تصعید به میزان تصعید پارچه‌های رنگ‌شده در انبار اشاره دارد. ثبات تصعید با استفاده از کارت نمونه درجه‌بندی خاکستری برای میزان تغییر رنگ، محو شدن و لکه‌دار شدن پارچه سفید پس از عملیات پرس گرم و خشک ارزیابی می‌شود. 5 درجه وجود دارد، 1 بدترین و 5 بهترین است. ثبات رنگ پارچه‌های معمولی معمولاً برای برآورده کردن الزامات پوشیدن باید به سطح 3 تا 4 برسد.

، نحوه کنترل ثبات های مختلف

توانایی یک پارچه در حفظ رنگ اصلی خود پس از رنگرزی را می‌توان با آزمایش ثبات رنگ‌های مختلف نشان داد. شاخص‌های رایج مورد استفاده برای آزمایش ثبات رنگرزی شامل ثبات شستشوی پارچه، ثبات سایشی، ثبات در برابر آفتاب، ثبات تصعید و غیره است. هرچه ثبات پارچه در برابر شستشو، سایش، آفتاب و تصعید بهتر باشد، ثبات رنگ پارچه نیز بهتر است.

دو عامل اصلی بر سرعت فوق تأثیر می‌گذارند:

مورد اول خواص رنگ است

دوم، فرمول‌بندی فرآیند رنگرزی و تکمیل است.

انتخاب رنگزاهایی با خواص خوب، اساس بهبود ثبات رنگرزی است و فرمولاسیون فناوری رنگرزی و تکمیل معقول، کلید تضمین ثبات رنگرزی است. این دو مکمل یکدیگرند و نمی‌توانند با هم در تعادل باشند.

ثبات شستشو

ثبات شستشوی پارچه شامل دو جنبه است: ثبات در برابر رنگ‌پریدگی و ثبات در برابر لکه. به‌طورکلی، هرچه ثبات در برابر رنگ‌پریدگی یک پارچه بدتر باشد، ثبات در برابر لکه‌پریدگی آن نیز بدتر خواهد بود.

هنگام آزمایش ثبات رنگ یک پارچه، می‌توانید رنگ‌آمیزی الیاف را با آزمایش رنگ‌آمیزی الیاف روی شش الیاف نساجی رایج (شش الیاف نساجی رایج معمولاً شامل پلی‌استر، نایلون، پنبه، استات، پشم یا ابریشم، الیاف اکریلیک هستند. حدود شش الیاف رنگ‌آمیزی شده، آزمایش ثبات رنگ را معمولاً توسط یک شرکت بازرسی حرفه‌ای مستقل واجد شرایط انجام می‌دهند، این آزمایش بی‌طرفی نسبتاً عینی دارد) برای محصولات الیاف سلولزی، ثبات شستشویی رنگ‌های واکنشی بهتر از رنگ مستقیم است، رنگ‌های آزو نامحلول و رنگ مالیات بر ارزش افزوده و رنگ گوگردی فرآیند رنگرزی نسبت به رنگ‌های واکنشی و رنگ‌های مستقیم پیچیده‌تر است، بنابراین سه رنگ پشتی ثبات شستشویی عالی‌تری دارند. بنابراین، برای بهبود ثبات شستشویی محصولات الیاف سلولزی، نه تنها انتخاب رنگ مناسب، بلکه انتخاب فرآیند رنگرزی مناسب نیز ضروری است. تقویت مناسب شستشو، تثبیت و صابونی کردن می‌تواند به وضوح ثبات شستشویی را بهبود بخشد.

در مورد رنگ غلیظ و عمیق الیاف پلی‌استر، تا زمانی که پارچه کاملاً رقیق و تمیز شود، ثبات شستشویی پس از رنگرزی می‌تواند نیاز مشتری را برآورده کند. اما از آنجا که بیشتر پارچه‌های پلی‌استر با استفاده از نرم‌کننده سیلیکونی آلی کاتیونی پد، به طور کامل پرداخت می‌شوند تا حس نرمی پارچه بهبود یابد، در عین حال، جنس آنیون در رنگ‌های دیسپرس برای رنگ‌های پارچه پلی‌استر با دمای بالا برای نهایی کردن طرح استفاده می‌شود که ممکن است انتقال حرارت و انتشار در سطح الیاف را به همراه داشته باشد، بنابراین شکل پارچه پلی‌استر با رنگ عمیق پس از ثبات شستشو می‌تواند بی‌کیفیت باشد. این امر مستلزم آن است که در انتخاب رنگ‌های دیسپرس نه تنها باید ثبات تصعید رنگ‌های دیسپرس را در نظر گرفت، بلکه انتقال حرارت رنگ‌های دیسپرس را نیز در نظر گرفت. روش‌های زیادی برای آزمایش ثبات شستشویی منسوجات وجود دارد، طبق استانداردهای مختلف آزمایش برای آزمایش ثبات شستشویی منسوجات، نتیجه گیری بخش را دریافت خواهیم کرد.

وقتی مشتریان خارجی شاخص‌های ثبات شستشویی خاصی را مطرح می‌کنند، اگر بتوانند استانداردهای آزمایش خاصی را ارائه دهند، این امر به برقراری ارتباط روان بین دو طرف کمک خواهد کرد. بهبود شستشو و عملیات پس از رنگرزی می‌تواند ثبات شستشویی پارچه را بهبود بخشد، اما همچنین میزان کاهش هزینه‌های کارخانه رنگرزی را افزایش می‌دهد. یافتن برخی از شوینده‌های کارآمد، فرموله کردن منطقی فرآیند رنگرزی و تکمیل و تقویت تحقیقات در مورد فرآیند جریان کوتاه نه تنها می‌تواند راندمان تولید را بهبود بخشد، بلکه به صرفه‌جویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نیز کمک می‌کند.

ثبات اصطکاک

ثبات سایشی پارچه همان ثبات شستشویی است که شامل دو جنبه نیز می‌شود:

یکی ثبات سایشی خشک و دیگری ثبات سایشی مرطوب است. بررسی ثبات سایشی خشک و ثبات سایشی مرطوب پارچه با مقایسه با کارت نمونه تغییر رنگ و کارت نمونه رنگ‌آمیزی رنگ بسیار راحت است. به طور کلی، درجه ثبات سایشی خشک حدود یک درجه بالاتر از ثبات سایشی مرطوب هنگام بررسی ثبات سایشی منسوجات با رنگ غلیظ است. به عنوان مثال، پارچه پنبه‌ای رنگ شده با رنگ مستقیم مشکی، اگرچه از طریق عملیات تثبیت رنگ موثر، اما درجه ثبات سایشی خشک و ثبات سایشی مرطوب آن خیلی بالا نیست، گاهی اوقات نمی‌تواند نیاز مشتری را برآورده کند. به منظور بهبود ثبات سایشی، رنگ‌های واکنشی، رنگ‌های VAT و رنگ‌های آزو نامحلول بیشتر برای رنگرزی استفاده می‌شوند. تقویت غربالگری رنگ، عملیات تثبیت و شستشوی صابون اقدامات موثری برای بهبود ثبات سایشی منسوجات هستند. به منظور بهبود ثبات سایشی مرطوب محصولات الیاف سلولزی با رنگ غلیظ و غلیظ، می‌توان از مواد کمکی ویژه برای بهبود ثبات سایشی مرطوب محصولات نساجی استفاده کرد و با فرو بردن مواد کمکی ویژه در محصولات نهایی، می‌توان به طور واضح ثبات سایشی مرطوب محصولات را بهبود بخشید.

برای محصولات تیره از رشته الیاف شیمیایی، می‌توان با افزودن مقدار کمی عامل ضد آب فلوئور در هنگام نهایی شدن محصول نهایی، ثبات سایشی مرطوب محصولات را بهبود بخشید. هنگامی که الیاف پلی‌آمید با رنگ اسیدی رنگرزی می‌شود، می‌توان با استفاده از عامل تثبیت‌کننده ویژه الیاف نایلون، ثبات سایشی مرطوب پارچه پلی‌آمید را بهبود بخشید. درجه ثبات سایشی مرطوب ممکن است در آزمایش ثبات سایشی مرطوب محصول نهایی تیره کاهش یابد، زیرا الیاف کوتاه روی سطح پارچه محصول نهایی، نسبت به سایر محصولات، به طور واضح‌تری ریخته می‌شوند.

ثبات در برابر نور خورشید

نور خورشید دارای دوگانگی موج-ذره است و با انتقال انرژی به شکل فوتون، تأثیر زیادی بر ساختار مولکولی رنگ دارد.

وقتی ساختار اصلی بخش کروموژنیک ساختار رنگ توسط فوتون‌ها تخریب می‌شود، رنگ نور ساطع شده از جسم کروموژنیک رنگ تغییر می‌کند، معمولاً رنگ روشن‌تر می‌شود تا بی‌رنگ شود. تغییر رنگ رنگ در شرایط نور خورشید آشکارتر است و ثبات رنگ در برابر نور خورشید بدتر می‌شود. به منظور بهبود ثبات رنگ در برابر نور خورشید، تولیدکنندگان رنگ روش‌های زیادی را اتخاذ کرده‌اند. افزایش وزن مولکولی نسبی رنگ، افزایش احتمال تشکیل کمپلکس در داخل رنگ، افزایش هم‌سطحی رنگ و طول سیستم مزدوج می‌تواند ثبات نوری رنگ را بهبود بخشد.

برای رنگ‌های فتالوسیانین که می‌توانند به ثبات نوری درجه ۸ برسند، می‌توان با افزودن یون‌های فلزی مناسب در فرآیند رنگرزی و تکمیل، به منظور تشکیل مولکول‌های پیچیده در داخل رنگ‌ها، درخشندگی و ثبات نوری رنگ‌ها را به طور واضح بهبود بخشید. برای منسوجات، انتخاب رنگ‌هایی با ثبات نوری بهتر، کلید بهبود درجه ثبات نوری محصولات است. بهبود ثبات نوری منسوجات با تغییر فرآیند رنگرزی و تکمیل، امری بدیهی نیست.

ثبات تصعید

در مورد رنگ‌های دیسپرس، اصل رنگرزی الیاف پلی‌استر با سایر رنگ‌ها متفاوت است، بنابراین ثبات تصعید می‌تواند مستقیماً مقاومت حرارتی رنگ‌های دیسپرس را توصیف کند.

برای سایر رنگ‌ها، آزمایش ثبات اتوکشی رنگ‌ها و آزمایش ثبات تصعید رنگ‌ها اهمیت یکسانی دارد. مقاومت رنگ در برابر ثبات تصعید خوب نیست، در حالت خشک و گرم، حالت جامد رنگ به راحتی از داخل الیاف در حالت گاز جدا می‌شود. بنابراین از این نظر، ثبات تصعید رنگ می‌تواند به طور غیرمستقیم ثبات اتوکشی پارچه را نیز توصیف کند.

برای بهبود ثبات تصعید رنگ، باید از جنبه‌های زیر شروع کنیم:

1، اولین مورد انتخاب رنگ‌ها است

وزن مولکولی نسبی بزرگتر است و ساختار اساسی رنگ مشابه یا مشابه ساختار فیبر است که می‌تواند ثبات تصعید پارچه را بهبود بخشد.

2، دوم بهبود فرآیند رنگرزی و تکمیل است

بلورینگی بخش بلوری ساختار ماکرومولکولی الیاف را به طور کامل کاهش دهید، بلورینگی ناحیه آمورف را بهبود بخشید، به طوری که بلورینگی بین قسمت داخلی الیاف تمایل به یکسان بودن داشته باشد، به طوری که رنگ به داخل الیاف نفوذ کند و ترکیب بین الیاف یکنواخت‌تر شود. این امر نه تنها می‌تواند درجه هم‌ترازی را بهبود بخشد، بلکه ثبات تصعید رنگرزی را نیز بهبود می‌بخشد. اگر بلورینگی هر قسمت از الیاف به اندازه کافی متعادل نباشد، بیشتر رنگ در ساختار نسبتاً سست ناحیه آمورف باقی می‌ماند، سپس در شرایط شدید شرایط خارجی، احتمال جدا شدن رنگ از ناحیه آمورف داخل الیاف، تصعید به سطح پارچه و در نتیجه کاهش ثبات تصعید پارچه نیز بیشتر می‌شود.

شستشو و مرسریزه کردن پارچه‌های پنبه‌ای و پیش انقباض و پیش‌شکل‌دهی تمام پارچه‌های پلی‌استر، همگی فرآیندهایی برای متعادل کردن بلورینگی داخلی الیاف هستند. پس از شستشو و مرسریزه کردن پارچه پنبه‌ای، پس از پیش انقباض و تعیین مقدار پارچه پلی‌استر، عمق رنگرزی و ثبات رنگرزی آن می‌تواند به طور قابل توجهی بهبود یابد.

ثبات تصعید پارچه را می‌توان با تقویت عملیات پس از شستشو و حذف بیشتر رنگ شناور سطحی، به طور واضح بهبود بخشید. ثبات تصعید پارچه را می‌توان با کاهش مناسب دمای تثبیت، به طور واضح بهبود بخشید. مشکل کاهش پایداری ابعادی پارچه ناشی از خنک شدن را می‌توان با کاهش مناسب سرعت تثبیت جبران کرد. همچنین باید هنگام انتخاب عامل تکمیل، به تأثیر افزودنی‌ها بر ثبات رنگرزی توجه شود. به عنوان مثال، هنگامی که از نرم‌کننده‌های کاتیونی در تکمیل نرم پارچه‌های پلی‌استر استفاده می‌شود، مهاجرت حرارتی رنگ‌های دیسپرس ممکن است منجر به عدم موفقیت آزمایش ثبات تصعید رنگ‌های دیسپرس شود. از نظر نوع دمای خود رنگ دیسپرس، رنگ دیسپرس دمای بالا ثبات تصعید بهتری دارد.