در دو ماه گذشته، وخامت سریع موج دوم همه‌گیری جدید کرونا در هند به مهم‌ترین رویداد در مبارزه جهانی با این بیماری همه‌گیر تبدیل شده است. این همه‌گیری شدید باعث تعطیلی بسیاری از کارخانه‌ها در هند شده و بسیاری از شرکت‌های محلی و چندملیتی را با مشکل مواجه کرده است.

این بیماری همه‌گیر همچنان رو به وخامت است و بسیاری از صنایع در هند آسیب دیده‌اند.

شیوع سریع این بیماری همه‌گیر، سیستم پزشکی هند را تحت الشعاع قرار داده است. سوزاندن اجساد مردگان توسط مردم در پارک‌ها، در امتداد سواحل گنگ و در خیابان‌ها تکان‌دهنده است. در حال حاضر، بیش از نیمی از دولت‌های محلی هند تصمیم به «بستن شهر» گرفته‌اند، تولید و زندگی یکی پس از دیگری به حالت تعلیق درآمده است و بسیاری از صنایع اصلی در هند نیز با تأثیرات جدی روبرو هستند.

سورات در گجرات هند واقع شده است. اکثر مردم این شهر به مشاغل مرتبط با نساجی مشغول هستند. این بیماری همه‌گیر شدید است و هند سطوح مختلفی از اقدامات قرنطینه را اجرا کرده است. برخی از فروشندگان پارچه سورات گفتند که کسب و کار آنها تقریباً ۹۰ درصد کاهش یافته است.

دینش کاتاریا، تاجر پارچه هندی در سورات: ۶۵۰۰۰ دلال پارچه در سورات وجود دارد. اگر بر اساس میانگین تعداد محاسبه شود، صنعت نساجی سورات حداقل ۴۸ میلیون دلار آمریکا در روز ضرر می‌کند.

وضعیت فعلی سورات تنها نمونه کوچکی از صنعت نساجی هند است و کل صنعت نساجی هند با رکود سریعی روبرو است. شیوع دوم این بیماری همه‌گیر، تقاضای شدید برای پوشاک پس از آزادسازی فعالیت‌های اقتصادی خارج از کشور را تشدید کرده و تعداد زیادی از سفارشات نساجی اروپایی و آمریکایی منتقل شده است.

از آوریل سال گذشته تا مارس امسال، صادرات نساجی و پوشاک هند در مقایسه با سال قبل ۱۲.۹۹ درصد کاهش یافته و از ۳۳.۸۵ میلیارد دلار آمریکا به ۲۹.۴۵ میلیارد دلار آمریکا رسیده است. در این میان، صادرات پوشاک ۲۰.۸ درصد و صادرات منسوجات ۶.۴۳ درصد کاهش یافته است.

علاوه بر صنعت نساجی، صنعت تلفن همراه هند نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. طبق گزارش رسانه‌های خارجی، بیش از ۱۰۰ کارگر در کارخانه فاکسکان در هند به این عفونت مبتلا شده‌اند. در حال حاضر، تولید تلفن‌های همراه اپل که توسط این کارخانه فرآوری می‌شوند، بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است.

کارخانه اوپو در هند نیز به همین دلیل تولید را متوقف کرد. تشدید این بیماری همه‌گیر باعث کاهش سریع ظرفیت تولید بسیاری از کارخانه‌های تلفن همراه در هند شد و کارگاه‌های تولید یکی پس از دیگری به حالت تعلیق درآمدند.

هند عنوان «کارخانه داروسازی جهان» را دارد و نزدیک به 20 درصد از داروهای ژنریک جهان را تولید می‌کند. مواد اولیه آن حلقه مهمی در کل زنجیره صنعت داروسازی است که با صنایع بالادستی و پایین‌دستی ارتباط نزدیکی دارد. همه‌گیری جدید کرونا منجر به کاهش جدی نرخ عملیاتی کارخانه‌های هندی شده است و نرخ عملیاتی واسطه‌های دارویی و شرکت‌های API هندی تنها حدود 30 درصد است.

«هفته‌نامه تجاری آلمان» اخیراً گزارش داد که به دلیل اقدامات قرنطینه‌ای گسترده، شرکت‌های داروسازی اساساً تعطیل شده‌اند و زنجیره تأمین صادرات داروی هند به اروپا و سایر مناطق در حال حاضر در حالت فروپاشی است.

در باتلاق همه‌گیری فرو رفته‌ایم. علت اصلی «هیپوکسی» هند چیست؟

نگران‌کننده‌ترین نکته در مورد این موج همه‌گیری در هند این است که تعداد زیادی از مردم به دلیل کمبود اکسیژن جان خود را از دست دادند. بسیاری از مردم برای دریافت اکسیژن صف کشیدند و حتی صحنه‌ای از رقابت ایالت‌ها برای دریافت اکسیژن به وجود آمد.

در چند روز گذشته، مردم هند برای تهیه اکسی‌متر (اکسی‌متر اکسیژن) به تکاپو افتاده‌اند. چرا هند که به عنوان یک کشور بزرگ تولیدکننده شناخته می‌شود، نمی‌تواند اکسیژن و اکسی‌متر مورد نیاز مردم را تولید کند؟ تأثیر اقتصادی این بیماری همه‌گیر بر هند چقدر است؟ آیا بر بهبود اقتصاد جهانی تأثیر خواهد گذاشت؟

تولید اکسیژن دشوار نیست. در شرایط عادی، هند می‌تواند بیش از ۷۰۰۰ تن اکسیژن در روز تولید کند. هنگامی که این بیماری همه‌گیر شیوع پیدا کرد، بخش بزرگی از اکسیژن تولید شده در ابتدا برای بیمارستان‌ها استفاده نشد. بسیاری از شرکت‌های هندی توانایی تغییر سریع به تولید را نداشتند. علاوه بر این، هند فاقد یک سازمان ملی برای برنامه‌ریزی اکسیژن بود. ظرفیت تولید و حمل و نقل، کمبود اکسیژن را نشان می‌دهد.

اتفاقاً اخیراً رسانه‌ها گزارش دادند که هند با کمبود پالس اکسی‌متر مواجه است. ۹۸٪ از اکسی‌مترهای موجود وارداتی هستند. تولید این ابزار کوچک که برای اندازه‌گیری میزان اکسیژن خون شریانی بیمار استفاده می‌شود، دشوار نیست، اما به دلیل کمبود ظرفیت تولید لوازم جانبی و مواد اولیه مرتبط، تولید هند نمی‌تواند افزایش یابد.

دینگ ییفان، محقق موسسه تحقیقات توسعه جهانی مرکز تحقیقات توسعه شورای دولتی: سیستم صنعتی هند فاقد امکانات پشتیبانی، به ویژه توانایی تغییر است. وقتی این شرکت‌ها با شرایط ویژه‌ای روبرو می‌شوند و نیاز به تغییر زنجیره صنعتی برای تولید دارند، سازگاری ضعیفی دارند.

دولت هند مشکل ضعف تولید را ندیده است. در سال ۲۰۱۱، صنعت تولید هند تقریباً ۱۶٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌داد. دولت هند به طور متوالی برنامه‌هایی را برای افزایش سهم تولید در تولید ناخالص داخلی به ۲۲٪ تا سال ۲۰۲۲ آغاز کرده است. طبق داده‌های بنیاد سهام برند هند، این سهم در سال ۲۰۲۰ بدون تغییر، تنها ۱۷٪، باقی خواهد ماند.

لیو شیائوکسو، محقق وابسته در موسسه آسیا-اقیانوسیه و استراتژی جهانی آکادمی علوم اجتماعی چین، گفت که تولید مدرن یک سیستم عظیم است و زمین، نیروی کار و زیرساخت‌ها از شرایط لازم برای پشتیبانی از آن هستند. 70 درصد از زمین‌های هند متعلق به بخش خصوصی است و مزیت جمعیتی به مزیت نیروی کار تبدیل نشده است. در طول همه‌گیری تحمیلی، دولت هند از اهرم مالی استفاده کرد که منجر به افزایش بدهی خارجی شد.

آخرین گزارش صندوق بین‌المللی پول نشان می‌دهد که «هند بالاترین نسبت بدهی را در بین تمام بازارهای نوظهور دارد».

برخی از اقتصاددانان تخمین می‌زنند که ضرر اقتصادی هفتگی فعلی هند بالغ بر ۴ میلیارد دلار آمریکا است. اگر این بیماری همه‌گیر کنترل نشود، ممکن است هر هفته با ۵.۵ میلیارد دلار ضرر اقتصادی مواجه شود.

راهول باگالیل، اقتصاددان ارشد هندی در بانک بارکلیز در بریتانیا: اگر ما همه‌گیری یا موج دوم همه‌گیری‌ها را کنترل نکنیم، این وضعیت تا ماه ژوئیه یا اوت ادامه خواهد یافت و ضرر به طور نامتناسبی افزایش می‌یابد و ممکن است به حدود ۹۰ میلیارد دلار آمریکا (حدود ۵۸۰ میلیارد یوان) نزدیک شود.

از سال ۲۰۱۹، میزان واردات و صادرات کلی هند تنها ۲.۱ درصد از کل جهان را تشکیل می‌داد که بسیار کمتر از سایر اقتصادهای بزرگ مانند چین، اتحادیه اروپا و ایالات متحده است.