با توجه به هزینه بالای مواد اولیه تولید، استان هبی اطلاعیه‌ای مبنی بر تعدیل قیمت هزینه رنگرزی صادر کرد و سه کارخانه چاپ و رنگرزی تصمیم گرفتند از ۱۵ و ۱۶ دسامبر، هزینه رنگرزی را به طور کلی ۴۰۰ یوان در هر تن افزایش دهند که عمدتاً شامل پارچه‌های بافتنی تاری و بافتنی پودی می‌شود.

از سه اطلاعیه تعدیل هزینه رنگرزی می‌توان دریافت که به دلیل افزایش قیمت گاز طبیعی، هزینه‌های تولید به طور قابل توجهی افزایش یافته است. طبق اطلاعات مربوطه، قبل از پایان سال 2020، شمال چین، شرق چین، جنوب چین و شمال غربی چین همگی با پدیده کمبود جدی LNG مواجه هستند و قیمت معاملات پایین‌دستی در یک ماه به شدت افزایش یافته است.

از سوی دیگر، در سال‌های اخیر، پروژه «تبدیل زغال سنگ به گاز» در صنعت چاپ و رنگرزی، با هدف تولید گاز طبیعی، اکثر شرکت‌های چاپ و رنگرزی پس از اصلاح، با دیگ‌های زغال سنگ، سوخت جایگزین زغال سنگ، گاز، دمای بخار در ولتاژ متوسط، گاز طبیعی مایع و انرژی‌های پاک مانند دیگ‌های زیست توده خداحافظی کردند. پروژه «تبدیل زغال سنگ به گاز» منجر به افزایش چشمگیر استفاده از گاز طبیعی و بخار با فشار و دمای متوسط ​​شده است.

از نیمه دوم سال ۲۰۲۰، با گرم شدن بازار صنعت نساجی و پوشاک، رونق مواد اولیه صنعت نساجی در تمام جنبه‌ها، همراه با برخی گمانه‌زنی‌های بالادستی، صادرات نساجی با آزمون سختی روبرو شده است. افزایش قیمت برخی مواد اولیه نساجی، صنعت نساجی را با آزمون‌های زیادی روبرو کرده است، افزایش قیمت مواد اولیه، جرات افزایش قیمت محصول نهایی را ندارد. آیا باید خرید کرد یا نه؟ فعالان نساجی در یک دوراهی قرار دارند. نوسانات مداوم بازار باعث می‌شود که آنها از ذخیره بیش از حد کالا بترسند و استراتژی‌های قیمتی که قبلاً تعیین شده بودند، نیاز به تعدیل دارند.

طبق مشاهدات جامعه تجاری، بازار نساجی با سفارش‌های «دو برابر ۱۱»، «۱۲-۱۲» به تدریج وارد فصل خارج از فصل سنتی می‌شود، سفارش‌های جدید خوب نیستند و نرخ بافت کاهش یافته است. سفارش‌های اخیر از انواع مرسوم بازار خوب نیست، پارچه‌های خاکستری کارخانه‌ای به کندی از انبار خارج می‌شوند و عمدتاً از انواع مرسوم در دستگاه هستند. تحت تأثیر افزایش قیمت مواد اولیه، قیمت فعلی برای مشتریان دشوار است و سفارش واقعی مسدود شده است. نزدیک به پایان سال، قیمت مواد اولیه نوسان دارد، کارخانه‌های بافندگی در اکثر موارد تمایل به انتظار و مشاهده دارند و موجودی عمده تولید نمی‌کنند. سفارش بازار صادرات نسبتاً کم است و کاهش مقدار سفارش نیز کمی جدی است. تقاضای بازار برای انواع مرسوم شروع به محو شدن کرد و درخواست‌های بیشتری برای توسعه انواع جدید و فرآیندهای جدید پارچه انجام شد. در دوره بعدی تحت تأثیر همه‌گیری کاملاً گیج‌کننده بود.

در ابتدای بعد از ظهر، به نظر می‌رسید که تراکنش پارچه در زمستان ناکافی است، سفارش پارچه در بهار نسبتاً محدود بود، احتمال افتتاح شرکت‌های بافندگی ناکافی به نظر می‌رسید، خروجی شرکت‌های چاپ و رنگرزی اندکی کاهش یافت، مقدار سفارش در بازار بافندگی کاهش یافت و قدرت باقی مانده ناکافی بود.

یک شخصیت نساجی گفت: «وقتی قیمت مواد اولیه اولیه بالا می‌رود، بیشترین آسیب به تولیدکنندگان می‌رسد. شرکت‌های نساجی خصوصی کوچک و متوسط ​​​​در میانه [اقتصاد]، از «گلایه‌های» زیادی رنج می‌برند.»